Luxe behang laten aanbrengen

Bij luxe behang is de ondergrond het halve werk

Luxe behang is een verzamelnaam voor wandbekleding die van natuurproduct gemaakt is in plaats van bedrukt vinyl. Denk aan geweven linnen op een papieren drager, zijde, kurkfineer, leer in banen of panelen, en behang met bladmetaal of mica in de toplaag. Die materialen gedragen zich anders dan een gewone vliesbaan: ze zijn zwaarder, ze nemen vocht op, ze krassen en ze vergeven niets. Waar je bij standaardbehang een baan nog even kunt bijschuiven, zit een linnen of metaalbaan na het aandrukken vast op zijn plek. Dat verandert de volgorde van het werk, want het meeste denkwerk gebeurt voordat de eerste baan aan de muur hangt.

Het grootste verschil zit in de drager. Veel exclusief behang zit op papier, en papier moet inweken. Je strijkt de baan in met lijm, vouwt hem op zichzelf en laat hem een vaste tijd staan zodat het papier kan uitzetten voordat het omhoog gaat. Gaat de ene baan na vier minuten aan de muur en de volgende na tien, dan hebben ze een andere breedte en zie je dat terug in de naad. Mike werkt daarom met de klok en houdt de weektijd van elke baan gelijk. Bij vliesbehang speelt dat niet, daar gaat de lijm op de muur en werk je met een droge baan, een van de redenen dat 12,00 euro per vierkante meter lager ligt dan 25,00 euro.

Bij natuurproducten hoort kleurverschil er gewoon bij. Linnen, zijde en kurk worden per partij geverfd of geoogst, en tussen twee rollen uit dezelfde partij zit vaak een lichte nuanceverschuiving. Dat is geen fabricagefout, het staat zelfs in de verwerkingsvoorschriften van merken als Arte en Élitis. De enige manier om het onzichtbaar te maken is de rollen vooraf uitrollen, de banen naast elkaar op de vloer leggen en ze op kleur sorteren, zodat het verloop over de wand oploopt in plaats van dat twee uitersten naast elkaar komen te hangen. Soms betekent dat de donkerste baan achter een kast of in een hoek eindigt. Dat kost een half uur voorbereiding en scheelt een wand waar je daarna elke dag naar kijkt.

Droog werken is de tweede regel. Lijm op de zichtzijde van linnen, zijde of ongecoat papier trekt in en droogt op als een vlek die er niet meer uit gaat, ook niet met een vochtige doek. In de praktijk betekent dat een schone werkbank, lijm uitsluitend op de achterzijde, handen wassen na elke baan en een emmer water die ook echt schoon blijft. De naad wordt niet met een naadroller platgedrukt, want bij reliëf en geweven materiaal plet je dan de structuur, maar met een zachte borstel of de vlakke hand aangelegd. Lijm die bij plint of plafond uitkomt gaat er meteen af, niet als hij al pakt.

Bij dit soort materiaal is de ondergrond het halve werk. Zwaar, mat en effen behang legt elke oneffenheid bloot: een oude lijmrest, een uitgeslepen plamuurplek, een zuigende stucwand die de lijm te snel wegtrekt. In de vooroorlogse huizen in Voorburg, het Statenkwartier en Wassenaar zit vaak stucwerk op riet dat na honderd jaar niet meer vlak is, terwijl het in nieuwbouw in Leidschendam of Nootdorp juist om gipsplaatnaden en verschil in zuiging tussen plaat en voeg gaat. De aanpak is bijna altijd dezelfde: uitvlakken waar het nodig is, gronden zodat de zuiging overal gelijk is, en bij twijfel renovlies als tussenlaag. Renovlies kost een extra werkdag, maar het is de goedkoopste verzekering die er bestaat voor een rol van honderd euro of meer.

Daarmee is het echte risico ook wel benoemd. Exclusief behang kost al snel honderd tot driehonderd euro per rol, en bij een fout in een baan van tweeënhalve meter ben je uit een rol van tien meter meteen een kwart kwijt. Vervelender is dat je zo'n baan niet zomaar terugtrekt: linnen rekt uit, papier scheurt langs de vezel en leer houdt vouwen vast die er niet meer uit gaan. Een algemeen klusbedrijf dat vooral vliesbehang hangt doet meestal niets verkeerd, het mist alleen de routine in deze materialen, en die routine bouw je niet op tijdens een klus waarin het behang duurder is dan het uurloon. Mike vraagt daarom vooraf om het artikelnummer en leest de verwerkingsvoorschriften door voordat er iets besteld wordt.

Na ruim twintig jaar in dit segment weet hij per collectie waar hij aan toe is bij Arte, Élitis, DWC, Eijffinger, Masureel en Coordonné: wat op vlies zit en wat op papier, welke panelen genummerd op volgorde moeten, welke wandbekleding je beter met een overlapsnede legt dan stotend. Dat scheelt vooral bij het bestellen. De patroonherhaling bepaalt hoeveel je per baan verliest, en bij een rapport van vierenzestig centimeter op een wand van drie meter hoog gaat er per baan een flink stuk weg. Als behangspecialist meet Mike eerst op, rekent uit hoeveel rollen er nodig zijn met de juiste aanzet, en bestelt liever een rol extra uit dezelfde partij dan dat er halverwege bijbesteld moet worden uit een nieuwe batch. Het behang koop je zelf of het wordt samen besteld, alleen de arbeid loopt via De Wanddecorateur.

Hoogwaardig behangwerk wordt per vierkante meter gerekend en ligt op 25,00 euro voor projectbehang, linnen en andere wandbekleding uit het hoge segment, tegenover 16,50 euro voor regulier papierbehang. Per opdracht komt daar een starttarief van 195,00 euro bij, en boven de drie meter of in een trapgat of vide geldt 20 procent toeslag op het behangwerk, omdat er dan met rolsteiger of plateau gewerkt wordt. Binnen 30 km van Voorburg worden geen reiskosten gerekend, dus Den Haag, Rijswijk, Leidschendam, Wassenaar, Delft, Zoetermeer, Nootdorp en Leiden vallen daaronder. Via de pagina Vraag offerte aan vul je de maten en het materiaal in en zie je meteen waar je ongeveer op uitkomt, waarna de definitieve offerte per mail volgt na een korte blik op de wanden of een paar foto's.